
Taoculuk, Çin kökenli baÅŸlıca iki dinsel felsefi sistemden biridir. Konfiçyüsilikle birlikte 2000 yıldan fazla Çin’de yaÅŸamın her alanını biçimlendirmiÅŸ, Çin kültürünün ulaÅŸtığı Kore, Japonya ve Vietnam gibi baÅŸka Asya ülkelerinde de etkileri görülmüştür.
Resmi, pragmatik Konfiçyüsçü gelenekten farklı olarak doğaya uygun davranışı, kendiliğindenliği, mistik ve metafizik yaşantıyı, yönetimde müdahaleden kaçınmayı ve toplumsal yaşamda ilkelliği savunan bir düşünce ve inanç sistemidir. Çin toplumunda Konfiçyüsçülüğün dengeleyecisi ve tamamlayıcısıdır.
Çin geleneÄŸinin bütünü içinde Konfiçyüsçülük, bir ahlaki ve siyasal sistemin yaratılmasıyla, Taoculuk ise daha kiÅŸisel ve metafizik konularla ilgilidir. Çin felsefesinin temel özelliklerinden olan insanla evren arasındaki karşılıklılık, Taoculuk’ta çok önemli bir yer tutar. İnsan küçük bir evrendir ve bedeninde evrenin düzenini yaratır; insanı anlayan evrenin yapısını da anlar.
Dinsel Taoculuk’ta insan bedeninin Taoculuk’ta insan bedeninin evrendeki bütün tanrıları barındırdığına, tanrısal öğretmenini Çin’in kutsal daÄŸlarında arayan Taocu üstadın, sonunda onu kendi kafasındaki ‘saraylar’da bulunduÄŸuna inananılır. İnsanoÄŸluyla doÄŸal düzenin birliÄŸi inancı, açıklanamayan büyülü bir duygudan kaynaklanır; bu birliÄŸi kavramanın yolu da meditasyondur. Dinsel Taoculuk’ta ölümsüzlüğe ulaÅŸmak için meditasyonun yanı sıra yiyecek sınırlamalarına, nefes kontroluna, cinsel disipline, simya ve tılsımlara da baÅŸvurulur.
Etiketler: Tao ve Taoculuk