Evvel zamanda, Mezopotamya topraklarında doÄŸmuÅŸ bir efsane Åžahmeran. Yüzyıllardan beri anlatıla gelmiÅŸ çeÅŸitli coÄŸrafyalarda. Özellikle yılanlık bir bölge olan Adana-Misis’te ve Mardin’de.
Tahmasp isminde uzun boylu, geniş omuzlu, esmer tenli, çok yakışıklı bir genç yaşarmış zamanın durduğu bu şehirde.
Binlerce yılanın yaÅŸadığı bir maÄŸaraya yanlışlıkla girmiÅŸ Tahmasp. MaÄŸaranın içi o kadar karanlıkmış ki hiçbir ÅŸey göremiyormuÅŸ, yalnızca etrafında dolanan yaratıkların sesini duyuyormuÅŸ. Çaresizlik içinde beklerken bir ışık huzmesi belirmiÅŸ. Işık huzmesi kendisine yaklaÅŸtıkça gözleri kamaÅŸan Tahmasp, ellerini gözlerine siper ederek etrafında gezinen yaratıkların ne olduÄŸuna baktığında uzunu, kısası, yeÅŸili, siyahı ile envai çeÅŸitte binlerce yılanın çevresini sarmış olduÄŸunu fark etmiÅŸ. Yılanların hepsi kafalarını kaldırmış, gelen ışık huzmesine doÄŸru bakıyorlarmış. Tahmasp’ta onların baktığı yöne doÄŸru bakınca birden dona kalmış. Çünkü Tahmasp, bu zifiri karanlık maÄŸaranın içinde hayatında gördüğü en güzel kadının yüzünü görmüş birden. Ona doÄŸru daha dikkatli bakınca kadının belden aÅŸağısının yılan olduÄŸunu fark etmiÅŸ. Kadın ona doÄŸru ilerliyormuÅŸ, tam karşısında durmuÅŸ, gülümseyerek elini ona doÄŸru uzatmış. Ve demiÅŸki;
Korkma benden Tahmasp. Ben yılanlar ülkesinin kraliçesi Şahmeranım. Benden sana zarar gelmez. Ben dünya düzeni kurulmaya başladığı andan beri vardım. Krallığıma hoş geldin. Bundan böyle benim misafirimsin. Şimdi yat ve dinlen. Sonra seninle uzun uzun konuşuruz. Böyle deyip geldiği yoldan geri gitmiş. Tahmasp gördükleri karşısında yaşadığı dehşeti ve şaşkınlığı üzerinden atmaya çalışarak olduğu yerde kıvrılıp uyumuş.
Ertesi sabah uyandığında Åžahmeranı karşısında mükellef bir sofranın başında otururken bulmuÅŸ. Tahmasp’ı kahvaltıya davet etmiÅŸ Åžahmeran. O ise gözlerini ÅŸahmerandan alamıyormuÅŸ. Åžahmeran’da ona bakıyormuÅŸ kendinden geçmiÅŸ bir halde.
Bak Tahmasp demiş. Ben insanlığın bütün tarihini biliyorum. İstersen sana anlatayım deyip başlamış anlatmaya. Anlatmış, anlatmış, anlatmış günler boyu. Bu sohbetler sırasında Tahmasp ve Şahmeran arasında tarihin en soylu aşklarında birisi başlamış.
Gel zaman git zaman Åžahmeranın anlatacağı bir ÅŸey kalmamış artık. Tahmasp’ta anasını ve yeryüzünü özlemeye baÅŸlamış. Bir gün dayanamamış ve düşüncesini Åžahmeran’a da açmış. SevdiÄŸinin kendisinden sıkıldığını ve artık gitmek istediÄŸini duyunca önceleri kesin bir dille reddetmiÅŸ Åžahmeran. Ancak günler geçip Tahmasp’ın üzüntüsünden eriyip bittiÄŸini görünce dayanamamış ve ona şöyle demiÅŸ:
-Ey Tahmasp beni iyi dinle, sözlerime iyi kulak ver. Biliyorum, gitmene izin verirsem sende bana ihanet edeceksin ve yerimi diğer insanlara söyleyeceksin. Ancak bu topraklarda aşklar ölümünedir. Seni çok sevdiğimden dolayı üzülmene dayanamıyorum. Bu sebeple gitmene izin veriyorum. Ancak bana bir söz vermeni istiyorum. Ne sebeple olursa olsun başka insanlarla beraber suya girme.
Tahmasp sevinçle Şahmerana sarılmış ve ona asla ihanet etmeyeceğine dair yeminler etmiş.
Tahmasp mağaradan çıktıktan sonra bir köye yerleşmiş ve marangozluk yapmaya başlamış. Arada sırada da gizlice mağaraya giderek Şahmeranı ziyaret ediyormuş. Ancak bu mutlu günler uzun sürmemiş.
Tahmasp’ın yaÅŸadığı ülkenin kralı bir gün amansız bir hastalığın pençesine düşmüş. Ãœlkenin bütün hekimleri gelmiÅŸ ama kralın hastalığına çare olamamışlar. Kralın kötü kalpli bir veziri varmış. Vezir her seferinde krala hastalığının tek çaresinin Åžahmeranda olduÄŸunu söylüyormuÅŸ.
Onun etinden bir parça yemesinin kralın hastalığının dermanı olacağını kralın kafasına sokmuÅŸ. Kralda Åžahmeranın bir an önce bulunmasını emretmiÅŸ. Bütün ülkede Åžahmeran aranmış. Sonunda bilge bir adam bütün insanların gruplar halinde hamamlara ve nehirlere sokulmasını tavsiye etmiÅŸ böylece Åžahmeranın yerini bilen varsa onu bulabileceklerini söylemiÅŸ. Vezirde ülkedeki herkesi hamamlara sokmaya baÅŸlamış. Askerler Tahmasp’ın yaÅŸadığı köye de gelmiÅŸler ve herkesi toplayarak büyük bir hamama götürmüşler. Tahmasp Åžahmerana verdiÄŸi sözü hatırlayarak önce gitmek istememiÅŸ. Ancak askerler onu zorla içeri sokmuÅŸlar. Tahmasp hamama girdikten sonara herkesin gözünün üzerine dikildiÄŸini fark etmiÅŸ. Kendisine bakınca bütün vücudunun yılanlarınki gibi pullarla kaplandığını fark etmiÅŸ. Askerler hemen Tahmasp’ı yakalayarak vezirin huzuruna getirmiÅŸler. Kötü kalpli vezirin amacı kralı iyileÅŸtirmek falan deÄŸilmiÅŸ. Åžahmeranı yakalayıp dünyanın bütün sırlarına sahip olmak istiyormuÅŸ. Tahmasp’a günlerce iÅŸkence yaptıktan sonra Åžahmeranın yerini söyletmiÅŸ. Askerler hemen gidip Tahmasp’ın söylediÄŸi yerde maÄŸarayı bulmuÅŸlar ve Åžahmeranı oradan çıkarıp saraya getirmiÅŸler.
Åžahmeran ve Tahmasp kralın huzurunda karşı karşıya gelmiÅŸler. Åžahmeran üzüntülü ve utanç dolu Tahmasp’a dönmüş:
Ey sevdiğim, üzülme. Biliyorum ki sen bana kendi canın için ihanet etmedin ama bende sana dememiş miydim bu topraklarda aşklar ölümünedir diye. Bak şimdi anladın mı? Sen üzülme ne olur!
Tahmasp Şahmeranın bu sözleri karşısında daha da utanmış. Şahmeran sözlerine devam etmiş.
Şimdi size sırrımı vereceğim. Kim ki benim kuyruğumdan bir parça koparıp yerse O bütün dünyanın sırrına ve gizemine vakıf olacak. Her kim ki benim kafamdan bir parça koparıp yerse o da o anda öte dünyayı boylayacak.
Åžahmeran daha sözlerini bitirmeden kötü kalpli vezir elinde kocaman kılıcı ile atılıp Åžahmeranın bedenini iki parçaya ayırmış. Ve kuyruÄŸundan bir parça koparmış Tahmasp’ta duyduÄŸu acı ve utancın etkisi ile fırlayıp oracıkta ölmek için sevdiÄŸinin, Åžahmeranın kafasından bir parça ısırıvermiÅŸ. Kötü kalpli vezir kuyruktan kopardığı parçayı aÄŸzına atar atmaz oracıkta can vermiÅŸ. Tahmasp’a ise hiçbir ÅŸey olmamış Åžahmeran son anda yaptığı planı ile bütün bilgisinin sevdiÄŸine geçmesine sebep olmuÅŸ. Ancak Tahmasp sevdiÄŸini kaybetmenin acısına dayanamayarak kendisini dışarı atmış ve daÄŸ bayır, ülke ülke dolaÅŸmaya baÅŸlamış. O günden sonrada efsane almış başını yürümüş…
Etiketler: Åžahmeran
32 sorgu. 1,744 saniye.
mükemmel bir hikaye… :)